Af en toe schreef ik wel eens gedichten voor mijn vrienden op de middelbare school om hen te helpen met huiswerkopdrachten, zoals bijvoorbeeld dit gedicht over de eerste wereldoorlog. Niet dat dat nou heel vaak voorkwam, maar die paar keer dat ze mijn hulp konden gebruiken, heb ik hen niet in de steek gelaten.

Dit gedicht schreef ik in april 2018. Ik kan me nog goed herinneren hoe we hier een WhatsApp-gesprek over hadden waarin ik aan de vriendin in kwestie vroeg wat het onderwerp moest zijn. Ze antwoordde met:

“Zucht school maar is wel handig”

Jij vraagt, ik draai.

Zucht school maar is wel handig

Op naar het oord waar men komt maandagmorgen
Daar worden de geeuwen der kinderen gehoord
Tweedaags verlost, al hun zorgen verborgen
Maar daarna zet school weer het vorige voort

Van vreugdeverpesting vervullen de lessen
Waar vlagen van arbeid het uiterste vragen
Het continu uren verduren met stressen
Bezorgt menig leerling een hoop onbehagen

En als op het laatst de bekende bel gaat
Rent men al klagend van het leerhuis vandaan
Maar bij al dat zwoegen heeft men ietwat baat
Het zou nuttig ofzo zijn voor een baan